INTERNATIONAL CYPRUS TRUST

DDRP Wiedza ,

Cypryjski Trust Międzynarodowy (dalej także: CTM) to osoba prawna a zarazem struktura biznesowa, która funkcjonuje na Cyprze już od szeregu lat i cieszy się dużym zainteresowaniem inwestorów.  Jest to instytucja ciekawa zwłaszcza dla założycieli (fundatorów) zamieszkałych w jurysdykcjach o wysokim opodatkowaniu, a która pozwala na zminimalizowanie opodatkowania dochodów lub majątku poprzez przeniesienie majątku (aktywa obejmują między innymi ruchomości i nieruchomości, akcje lub gotówkę) z dowolnego miejsca na świecie do CTM, ponieważ w ramach odpowiedniej struktury podatkowej będą oni mogli skorzystać z korzystnej sieci umów o unikaniu podwójnego opodatkowania na Cyprze.

Co więcej, jedną z głównych zalet CTM jest to, że zapewnia poufność, ponieważ nie ma wymogu rejestracji ani publikowania wyników finansowych CTM. Akt powierniczy jest prywatny dla stron zaangażowanych, podczas gdy w wielu jurysdykcjach zagranicznych, w przypadku śmierci osoby fundatora, jej testament staje się dostępny do publicznego wglądu.

Korzyści z utworzenia Cypryjskiego Trustu Międzynarodowego to przede wszystkim:

  1. CTM i jego beneficjenci nie podlegają opodatkowaniu na Cyprze;
  1. CTM nie płacą podatku od zysków kapitałowych;
  1. Wypłaty na rzecz beneficjentów CTM nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na Cyprze;
  1. Aktywa powiernicze można dodać do CTM w dowolnym momencie.

Bardzo ciekawą konstrukcją jest wykorzystanie faktu, że CTM może być udziałowcem w spółce cypryjskiej lub spółce zagranicznej.  Jeśli CTM jest udziałowcem w spółce cypryjskiej, będzie korzystał z ulg podatkowych i innych ulg przysługujących cypryjskiej spółce międzynarodowej.

CTM jest zarządzany przez Powiernika, którym przeważnie jest członek adwokatury cypryjskiej, a aktywa CTM są trwale oddzielone od aktywów osobistych Powiernika.  CTM  może być odwołalny lub nieodwołalny.  CTM jest bardzo wygodnym sposobem pomnażania aktywów bez konieczności opodatkowywania dochodów, jakie te aktywa przynoszą do czasu ich zadysponowania na rzecz beneficjentów.  Powiernicy mają prawo do dysponowania majątkiem trustu w sposób, który uznają za właściwy dla dobra beneficjentów.  Dochody i zyski z międzynarodowego powiernictwa, pochodzące lub uznawane za pochodzące ze źródeł spoza Cypru, są zwolnione z wszelkich podatków nakładanych na Cyprze, a od aktywów należących do międzynarodowego powiernictwa nie pobiera się podatku od spadków ani podatku od darowizn.

W związku z tym istnieje całkowite zwolnienie z podatku dochodowego, podatku od zysków kapitałowych, podatku od składek specjalnych ani żadnych innych podatków na Cyprze. Zwolnione z podatku są również odsetki pochodzące z funduszy powierniczych zdeponowanych na dowolnym rachunku bankowym na Cyprze.

Należy zauważyć, że CTM podlega opodatkowaniu na Cyprze (choć jego dochody zagraniczne są opodatkowane zerową stawką), co zachowuje możliwość argumentowania, że jest rezydentem cypryjskim w rozumieniu różnych umów podatkowych.

CTM to także bardzo wygodny instrument do zarządzania majątkiem rodzinnym. Zapewnia skuteczną strukturę zarządzania majątkiem rodzinnym, oferując takie korzyści jak m.in. elastyczność, ochronę prawną, neutralność podatkową, unikanie podatku od spadków.

CTM posiada własną osobowość prawną i może prowadzić własną działalność gospodarczą ale o dużo lepiej pod względem bezpieczeństwa podatkowego sprawdza w połączeniu ze spółką cypryjską, która może być właścicielem różnych aktywów na całym świecie.  Bardzo ciekawym rozwiązaniem jest przeniesienie do takiej struktury akcji lub udziałów w spółkach kapitałowych.  Zyski osiągane z takich aktywów są nieopodatkowane na Cyprze, co pozwala na ich reinwestowanie w pełnej wysokości.

Poniżej prezentujemy przykładową strukturę CTM:

Jest to struktura przykładowa, która może zostać ograniczona do minimum, ale jednocześnie  dowolnie rozszerzona.

Jeżeli chodzi o spółki, których udziałowcem będzie spółka cypryjska przykład wskazuje na ich większą ilość celem dywersyfikacji ryzyk strat oraz osobnego wykorzystania w zależności czym dana spółka będzie się zajmować.  Konkretna półka „parterowa” (Spółka 1) może zajmować się np. handlem generując większość marży na Cyprze korzystając z niższych stawek podatku dochodowego.

Bardzo ciekawym rozwiązaniem jest też wykorzystanie spółki „parterowej” w procesach inwestycji w nieruchomości (np. Spółka 2).  Większość regulacji danego kraju, jak również umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, wprowadza zasadę opodatkowania dochodów ze sprzedaży nieruchomości na terenie kraju jej położenia.  Jeżeli jednak nieruchomość będzie własnością spółki kapitałowej a sprzedaż nieruchomości z zyskiem nastąpi nie poprzez jej sprzedaż bezpośrednio ale przez sprzedaż udziałów spółki-właściciela to zyski wygenerowane przez spółkę cypryjską a następnie przekazane do CTM będą nieopodatkowane, co pozwala na pełne zainwestowanie zysków w kolejny projekt.

Spółka cypryjska może zostać też efektywnie wykorzystana przez podmioty inwestujące na giełdzie papierów wartościowych.  Zyski uzyskane przez taką spółkę w postaci nadwyżki z kwoty sprzedaży ponad cenę zakupu akcji, jak również z dywidendy – mogą być reinwestowane w 100%.

Na szczególną uwagę należy również zwrócić w aspekcie pozyskania przez Beneficjentów CTM statusu rezydentów podatkowych na Cyprze.  Jest to rozwiązanie bardzo korzystne zwłaszcza dla osób, które faktycznie planują przeniesienie swoich interesów życiowych na Cypr.  Wymaga to szczegółowej analizy potrzeb i celów, ale stanowi bardzo interesujące rozwiązanie, które pozwala na brak obowiązków opodatkowania zysków z prowadzonej działalności na całym świecie.

Nasza Kancelaria współpracuje na Cyprze z renomowanymi kancelariami adwokackimi i biurami biegłych księgowych, co pozwala na sprawne organizowanie i zarządzanie przedstawionymi strukturami.  Z przyjemnością zapoznamy swoich Klientów ze szczegółami tych rozwiązań.

Wojciech Dec

Radca prawny

Partner w DDRP

Zdjęcie autorstwa Matheus Cenali z Pexels

JAK WALCZYĆ Z MARNOTRAWIENIEM ŻYWNOŚCI?

Aktualności, DDRP Wiedza

Autor: Anna Ptak

Jak podaje Federacja Polskich Banków Żywności, w Polsce co roku marnuje się około 9 mln ton żywności, podczas gdy wielu ludzi w Polsce i na świecie żyje w skrajnym ubóstwie.  Jak wskazuje dalej Federacja, na podstawie badań zrealizowanych przez SGGW w pierwszej połowie roku 2019 stwierdzić można, że aż 42% Polaków przyznaje, że zdarza im się wyrzucić żywność.

W sierpniu 2019 roku, w celu walki z marnowaniem jedzenia, podpisana została ustawa o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności.  Od marca tego roku zaczęły natomiast obowiązywać przepisy, wprowadzające nakładanie na sprzedawców żywności kary za jej marnowanie.

Obecnie, zgodnie z przywołaną ustawą, każde przedsiębiorstwo spożywcze zajmujące się sprzedażą żywności, którego powierzchnia sprzedaży wynosi powyżej 400 metrów kwadratowych, a dochody ze sprzedaży stanowią minimum połowę przychodów ze sprzedaży towarów, zobowiązane jest podpisać z organizacją pozarządową umowę, na podstawie której żywność, która mogłaby się zmarnować z uwagi chociażby na krótki termin przydatności, lecz nadaje się jeszcze do spożycia, zostanie nieodpłatnie przekazana organizacji, która następnie wykorzysta żywność w celu pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej (działalność ta musi wynikać z celów statutowych organizacji).

Ustawa stanowi również, że sprzedawca żywności jest obowiązany do prowadzenia wspólnie z organizacją pozarządową kampanii edukacyjno-informacyjnych w zakresie racjonalnego gospodarowania żywnością oraz przeciwdziałania marnowaniu żywności co najmniej raz w roku przez co najmniej dwa kolejne tygodnie, w każdym dniu działalności jednostki handlu. Kampanie te mają być prowadzone wspólnie z organizacjami, z którymi dane jednostki mają podpisane umowy o nieodpłatne przekazywanie żywności.

Od 1 marca 2020r. sprzedawcy żywności wskazani powyżej, w sytuacji kiedy dojdzie do marnowania sprzedawanej żywności, zobowiązani będą do uiszczania opłat za jej marnowanie.  Opłata ta wynosić będzie 0,10 zł za każdy kilogram marnowanej żywności. Naliczone opłaty przekazywane mają być na rachunek organizacji pozarządowej, z którą sprzedawca zawarł wyżej wspomnianą umowę.  Ustawa stanowi jednak również, że w przypadku gdy wysokość całej opłaty nie przekracza 300 zł, opłaty nie wnosi się.

Będąc przedsiębiorcą w branży spożywczej należy mieć na uwadze wprowadzone przez ustawę kary pieniężne – jeżeli sprzedawca żywności nie zawrze umowy z organizacją pozarządową, będzie on podlegać karze pieniężnej w wysokości 5000 zł.  Wyjątkiem będzie jedynie sytuacja gdy wykaże on, iż zawarcie takiej umowy było w jego przypadku niemożliwe.  W przypadku natomiast unikania uiszczenia całości lub części opłaty za marnowanie żywności wbrew ciążącemu na sprzedawcy obowiązkowi, naraża się na poniesienie kary pieniężnej w wysokości od 500 zł do aż 10 000 zł.  Kary pieniężne wymierzać ma w drodze decyzji wojewódzki inspektor ochrony środowiska właściwy ze względu na miejsce prowadzenia przez sprzedawcę żywności działalności w zakresie sprzedaży żywności.

Ustawa wprowadza ponadto obowiązki sprawozdawcze.  Organizacja pozarządowa, w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku, którego dotyczy informacja, składać ma sprzedawcy żywności pisemną roczną informację o wykorzystaniu środków pochodzących z pobranych opłat.  Na organizacje został również nałożony obowiązek składania Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska pisemnego, rocznego sprawozdania o sposobie zagospodarowania otrzymanej żywności.

Sprzedawca żywności z kolei zobowiązany jest do składnia pisemnego rocznego sprawozdania o marnowanej żywności, gdzie zawarte mają być dane o całkowitej masie marnowanej żywności w danym roku oraz wysokości należnej opłaty wraz ze wskazaniem wysokości opłaty, która zostanie wpłacona do funduszu, w terminie do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie.  Sprawozdanie to składane będzie do wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej na terenie województwa, w którym sprzedawca prowadzi działalność w zakresie sprzedaży żywności.

Na koniec dodać należy, że docelowo powyższe przepisy obowiązywać będą również przedsiębiorstwa o powierzchni sprzedaży powyżej 250 metrów kwadratowych.  Jeżeli więc prowadzą Państwo tego typu przedsiębiorstwo, warto zapoznać się z obowiązującymi regulacjami już dziś.

CZY MOŻNA SPRZEDAĆ UŻYWANE KSIĄŻKI ELEKTRONICZNE?

Aktualności, DDRP Wiedza

Jednoznacznej odpowiedzi na podane wyżej pytanie udzielił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku wydanym w dniu 19 grudnia 2019r. w sprawie Nederlands Uitgeversverbond i Groep Algemene Uitgevers vs. Tom Kabinet (C-263/18) dotyczącej utworzonego na stronie internetowej przez spółkę Tom Kabinet klubu czytelniczego, którego członkowie mogli dokonywać kupna i dalszej odsprzedaży e-booków. Działalność ta została zakwestionowana przez dwa stowarzyszenia, mające na celu obronę interesów niderlandzkich wydawców (Nederlands Uitgeversverbond i Groep Algemene Uitgevers). Nieco upraszczając stanowiska stron przedstawiane w toku postępowania, zdaniem Stowarzyszeń takie działania naruszają prawa autorskie wydawców e-booków, gdyż dochodzi do niedozwolonego publicznego udostępnienia tych książek. Natomiast Tom Kabinet wskazuje, że takie czynności są dozwolone, gdyż są objęte prawem do rozpowszechniania, które ulega wyczerpaniu, jeżeli egzemplarz utworu (e-book) został sprzedany na terenie Unii Europejskiej przez podmiot praw autorskich lub za jego zezwoleniem, co oznacza utratę uprawnień podmiotu praw autorskich do zezwalania lub zabraniania dalszego publicznego rozpowszechniania.

Trybunał orzekł, iż dostarczanie e-book’ów publiczności poprzez pobranie, dla celów stałego użytku, wchodzi w zakres prawa do „publicznego udostępniania” w rozumieniu dyrektywy 2001/29 w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym, która zawiera jednocześnie wyłączenie wyczerpania, nie zaś w pojęciu „publicznego rozpowszechniania”. Trybunał podkreślił, że zasada wyczerpania ma zastosowanie wyłącznie do utworów materialnych, podczas gdy jej zastosowanie do utworów elektronicznych groziłoby naruszeniem interesów podmiotów praw autorskich, w szczególności otrzymania odpowiedniego wynagrodzenia za utwory. W przypadku e book’ów generalnie użytkownikowi przysługuje licencja na używanie uprawniająca tylko do odczytania książki, bez prawa do dalszego obrotu czy reprodukcji.

Istotnym jest, iż orzeczenie to stanowi odesłanie prejudycjalne wiążące sądy krajów Unii Europejskich, które spotkają się z powyższym problemem.

W związku z powyższym wyrokiem, za naruszenie autorskich praw majątkowych uznaje się sprzedaż używanych e-book’ów. Pod uwagę należy wziąć również to, że wyrok powinien znaleźć zastosowanie również w innych przypadkach odsprzedaży elektronicznych wersji książek, przykładowo mediów społecznościowych czy portali ogłoszeniowych. Aby dokonywać takich czynności należy uzyskać zgodę uprawnionego podmiotu.

Niestety w gąszczu przepisów prawa czeka na Państwa więcej „pułapek” w pozornie oczywistych czynnościach, dlatego zachęcamy do wcześniejszej konsultacji prawnej, która uchroni Państwa od możliwych negatywnych skutków tych działań.

PROSTA SPÓŁKA AKCYJNA CZ. 3 WKŁADY

Aktualności, DDRP Wiedza

Autor: Mateusz Gruszczyński

W kolejnej części cyklu o nowy typie spółki kapitałowej w polskim systemie prawny, tj. prostej spółce akcyjnej (w skrócie „p.s.a.”), poniżej zostaną przedstawione zagadnienia związane z wkładami na kapitał zakładowy spółki.

Na początku należy zaznaczyć, że prosta spółka akcyjna nie będzie miała typowego kapitału zakładowego, tak jak spółka z ograniczoną odpowiedzialnością czy też spółka akcyjna. Będzie natomiast miała kapitał akcyjny stanowiący sumę wniesionych wkładów pieniężnych oraz niepieniężnych, rzeczywiście wniesionych na jego pokrycie. Wysokość kapitału akcyjnego nie będzie określana w umowie spółki, a do zmian jego wysokości nie będzie konieczna zmiana umowy spółki. Jedynym ograniczeniem jest by kapitał akcyjny wyniósł co najmniej 1 złoty. Taka koncepcja kapitału spółki powoduje, że akcje nie posiadają wartości nominalnej i nie stanowią części kapitału akcyjnego, tak jak to jest w zwykłej spółce akcyjnej. Inaczej mówiąc, o wysokości kapitału nie decyduje ani liczba, ani wartość nominalna akcji, lecz suma wartości wkładów pieniężnych i niepieniężnych rzeczywiście wniesionych na pokrycie akcji i jednocześnie przeznaczonych na ten kapitał, z wyłączeniem tych wkładów, które nie podlegają zaliczeniu na kapitał akcyjny.

Jeśli chodzi o wkłady pieniężne to sytuacja jest jasna – akcjonariusz może wnieść jako wkład oznaczoną sumę pieniędzy, gotówką lub przelewem.

W zakresie wkładów niepieniężnych należy natomiast dokonać rozróżnienia na wkłady niepieniężne podlegające i niepodlegające zaliczeniu na kapitał akcyjny, czyli na wkłady kapitałowe i wkłady niekapitałowe.

Wkładem kapitałowym może być każde prawo zbywalne, a dokonując oceny zdolności aportowej danego prawa można się odnieść do bogatego orzecznictwa powstałego na gruncie wkładów niepieniężnych do spółek z o.o. i akcyjnych. Wkładem niekapitałowym może być natomiast prawo niezbywalne oraz świadczenie prac bądź usług. Jedynym wymogiem jest by wkład miał wartość majątkową czyli wartość ekonomiczną, istotną z punku widzenia gospodarczego. W praktyce będzie tu chodziło przede wszystkich o wkłady w postaci pracy lub świadczenia innych usług osobiście przez akcjonariusza. Taki akcjonariusz będzie mógł się zobowiązać, że będzie świadczyć dla spółki pracę w określonym wymiarze czasu i w określonym charakterze, przez określony czas, przy czym brak tu jest jakichkolwiek wymogów minimalnych. Wkładem będą mogły też być usługi o dowolnym charakterze. Rozróżnienie pomiędzy pracą i usługami nie ma jednak żadnego znaczenia z punktu widzenia dopuszczalności wkładów, a jest jedynie przykładowym wyliczeniem co wkładem niekapitałowym może być. Z punktu widzenia spółki i interesu pozostałych wspólników istotne będzie precyzyjne określenie zakresu świadczenia pracy lub usług.

Zaznaczyć zależy, że w przypadku zakładani prostej spółki akcyjnej w drodze elektronicznej wkłady będą mogły być wnoszone wyłącznie w formie pieniężnej.

PROSTA SPÓŁKA AKCYJNA CZ. 2 ZAŁOŻENIE SPÓŁKI

DDRP Wiedza ,

Autor: Mateusz Gruszczyński

Kontynuując cykl artykułów o nowym typie spółki kapitałowej w polskim systemie prawny tj. prostej spółce akcyjnej (w skrócie „p.s.a.”), poniżej zostaną przedstawione podstawowe informacje dotyczącej jej założenia. Na wstępnie należy jednak potwierdzić informację, że przepisy o prostej spółce akcyjnej wejdą w życie dopiero w dniu 1 lipca 2021r.

Spółka będzie mogła być założona w dwóch formach: tradycyjnie, w formie aktu notarialnego oraz drogą elektroniczną przez system S24 (https://ekrs.ms.gov.pl/s24/), przy wykorzystaniu wzorca umowy. Drugi ze sposobów będzie tańszy (nie trzeba płacić taksy notarialnej oraz opłata sądowa za wpis do KRS będzie prawdopodobnie niższa, tak jak przy spółce z o.o. zakładanej elektronicznie – 250 zł zamiast 500 zł przy zwykłym trybie) i szybszy (wpis do KRS w ciągu 24 godziny – w praktyce 2-3 dni robocze). Oczywiście, w chwili zawarcia umowy spółki w formie aktu notarialnego powstanie spółka w organizacji, która tak jak inne spółki kapitałowe w organizacji będzie podmiotem praw i obowiązków i może rozpocząć działalność. Najistotniejsza różnica między tymi formami będzie jednak polegać na swobodzie stron w zakresie kształtowania postanowień umowy spółki oraz formie wnoszonych wkładów na objęcie akcji. W przypadku spółki zakładanej przy użyciu wzorca dowolność w ustalaniu umowy spółki będzie bardzo ograniczona, tak jak w przypadku innych typów spółek które mogą być zakładane przy użyciu wzorca. Umowę zawartą w formie elektronicznej zawsze będzie można zmienić w formie notarialnej i tym samym dostosować ją pod potrzeby akcjonariuszy. Podkreślić należy, że w przypadku spółki, której umowę zawarto przy wykorzystaniu wzorca umowy, na pokrycie akcji pierwszej emisji będzie można wnieść wyłącznie wkłady pieniężne (kwestia wkładów zostanie przedstawiona bliżej w dalszej części cyklu). Wybór formy jest zatem uzależniony od konkretnych potrzeby wspólników zakładających spółkę.

Sama obowiązkowa treść umowy spółki bardziej będzie zbliżona do umowy spółki z o.o., niż do statutu zwykłej spółki akcyjnej, a tym samy prostsza. Do zawiązania spółki, tak jak w przypadku innych spółek kapitałowych, konieczne będzie zawarcie umowy spółki, ustanowienie organów spółki, wniesienia przez akcjonariuszy wkładów na pokrycie kapitału akcyjnego oraz wpisu do rejestru. Istotną różnicą w stosunku do zwykłej spółki akcyjnej jest kwestia wpłat na kapitał. Do zarejestrowania p.s.a. wystarczy wpłacenie na kapitał 1złotego, a umowa może określać terminy wniesienia wkładów albo zawierać upoważnienie do ich określenia w uchwale akcjonariuszy. W przeciwnym razie terminy wniesienia wkładów określi zarząd. W odróżnieniu od zwykłej spółki akcyjnej, wkłady do p.s.a. powinny zostać wniesione do spółki w całości w ciągu trzech lat od dnia wpisu spółki do rejestru. Zarząd będzie miał obowiązek niezwłocznego podjęcia uchwały stwierdzającej wniesienie w całości wkładu przez akcjonariusza. Wkłady wniesione do spółki powinny być zaliczane równomiernie na pokrycie wszystkich akcji akcjonariusza, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.

W zakresie akcji umowa spółki będzie musiała określać: liczbę, serie i numery akcji, związane z nimi uprzywilejowanie, akcjonariuszy obejmujących poszczególne akcje oraz cenę emisyjną akcji. Jeżeli akcjonariusze będą wnosić wkłady niepieniężne – przedmiot tych wkładów, serie i numery akcji obejmowanych za wkłady niepieniężne oraz akcjonariuszy, którzy obejmują te akcje, a jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego jest świadczenie pracy lub usług – także rodzaj i czas świadczenia pracy lub usług.

Do zgłoszenia p.s.a. do rejestru konieczne będzie dołączenie:
1. umowy spółki;
2. oświadczenia wszystkich członków zarządu o wysokości kapitału akcyjnego, ustalonej na podstawie sumy wartości wniesionych wkładów, przeznaczonych na kapitał akcyjny;
3. oświadczenia wszystkich członków zarządu, że wkłady na pokrycie akcji zostały wniesione w części przewidzianej w umowie spółki;
4. jeżeli o powołaniu członków organów spółki nie stanowi akt notarialny zawierający umowę spółki – dowód ich ustanowienia z wyszczególnieniem składu osobowego;
5. adresów do doręczeń członków zarządu.

Istotną różnicą w stosunku do zwykłej spółki akcyjnej będzie obowiązek złożenia, podpisanej przez wszystkich członków zarządu, listy akcjonariuszy z podaniem nazwiska i imienia albo firmy (nazwy) oraz liczby i serii akcji objętych przez każdego z nich.

Co ciekawe, do usuwania uchybień powstałych przy zgłoszenia spółki do rejestru stosować się będzie odpowiednio przepisy o spółce z o.o., a nie o spółce akcyjnej.

W następnej części cyklu przedstawione zostaną zagadnienia związane z wkładami oraz akcjami.

1 2 3 … 17